تردمیل موش آزمایشگاهی

تردمیل موش آزمایشگاهی در این مرکز آزمایشگاهی قابل خریداری است. همچنین این مرکز آزمایشگاهی خدمت استفاده از تردمیل موش آزمایشگاهی را برای مدت زمان دلخواه در اختیار پژوهشگران، دانشجویان و اساتید محترم قرار میدهد.

با توجه به لزوم انجام مداخلات تهاجمی برای بررسی روندهای طبیعی و غیر طبیعی بدن، امکان انجام برخی از آزمایشات در انسان وجود ندارد و از مشابه ترین گونه (رت) استفاده می‌شود. دستگاه تردمیل یک ابزار علمی و استاندارد برای تعیین اثر ورزش هوازی بر فرایندهای طبیعی دستگاههای مختلف بدن (سیستم ایمنی، قلبی عروقی، عصبی و ..) و بیماری‌های مختلف می‌باشد. همچنین به کمک این ابزار، نوع رژیم ورزشی مطلوب برای ارتقاء سلامت قابل تعیین است.

کاربرد دستگاه تردمیل:

«ورزش یک فعالیت چند عاملی است که تقریباً بر هر اندام و بافت بدن تأثیر می گذارد. ورزش نه تنها فواید زیادی برای سلامتی دارد، بلکه فقدان ورزش در بسیاری از مشکلات سلامت مزمن نقش دارد.

خستگی یک علامت رایج است که اغلب در بسیاری از بیماری ها و اختلالات درک نشده است. سنجش های پیش بالینی جدید خستگی ممکن است به بهبود درک فعلی از رفتار خستگی مانند در جوندگان و بسیاری دیگر از پارادایم های ورزشی و مطالعه درمان آتی خستگی کمک کند.

تردمیل‌ها نوعی تسمه‌های غلتان (tapis-roulants) هستند که سرعت دقیق آن قابل تنظیم است و شیب نیز حسب نیاز می‌تواند در سربالایی و سرازیری قرار گیرد. این ویژگی دستگاه تردمیل رت امکان تمرین ورزش اجباری و آزمایش دقیق خستگی را در حیوانات آزمایشگاهی فراهم می‌کند.

دویدن روی تردمیل در سال‌های گذشته به طور گسترده‌ای برای مطالعه واکنش‌های رفتاری، فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی بکار می‌رفت. اخیراً نیز در واکنش‌های مولکولی به استرس حاد ورزش و تمرینات ورزشی مزمن مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگرچه محققین از گونه‌های حیوانی بسیار متنوعی برای مطالعات دویدن روی تردمیل استفاده می‌کنند، اما در بیشتر این مطالعات از جوندگان استفاده می‌شود.

دویدن روی تردمیل مزیت مشخصی نسبت به سایر اشکال ورزش، از جمله دویدن خود به خود با چرخ و شنا دارد. به این صورت که درصورت استفاده از این دستگاه می‌توان کل میزان فعالیتی که توسط موش انجام می‌شود را به راحتی محاسبه کرد.

دویدن روی تردمیل ممکن است به عنوان نوعی ورزش اجباری تلقی شود که در آن حیوان حق انتخابی برای شرکت در فعالیت ندارد. به همین دلیل، ممکن است به محرک‌های مضر (مانند شوک الکتریکی و انفجار هوای پرفشار) برای تحریک حیوانات به ورزش نیاز باشد.